芦Agora as mestras non baten nas alumnas, pero daquela… canto m谩is duras eran as mestras, m谩is r铆xidas e estritas, mellor sona ti帽an. Pero tam茅n estaban as tolas, as que cantaban, as que ti帽an unha maneira diferente de aprenderlles a vida. Esas non duraban moito tempo. Denunci谩banas porque eran tan libres que met铆an medo e ningu茅n quer铆a que os nenos e, sobre todo, as nenas se fixesen ilusi贸ns cun futuro mellor.禄
Durante os anos infames da posguerra e ditadura, as familias aprenderon a gardar segredos, tam茅n silencio, porque hab铆a cousas que era mellor non saber ou non lembrar ou non atreverse a dicir. Pero, chegado o momento, sempre hai algu茅n que prop贸n mirar ao redor, ter curiosidade, afastar os medos. As铆 茅 como Alicia descobre que houbo mulleres que, a铆nda que non aparecen nos libros, loitaron contra a desigualdade desde as escolas e abriron cami帽o.
Alicia e a mestra de Oza 茅 o cuarto t铆tulo da colecci贸n Pequena Memoria, para recuperar as voces silenciadas da historia.
Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerte la mejor experiencia de usuario posible. La informaci贸n de las cookies se almacena en tu navegador y realiza funciones tales como reconocerte cuando vuelves a nuestra web o ayudar a nuestro equipo a comprender qu茅 secciones de la web encuentras m谩s interesantes y 煤tiles.
