Cada atardecida do mes de maio, antes de que o sol comezase a preparar a s煤a cama laranxa no leito das monta帽as, aquela muller pasaba entre as burlas dos nenos e das nenas cara 谩s leiras de Sobredorr铆o. Levaba sempre un misteriosos saco luminoso que semellaba ter dentro a luz de ducias de estrelas. Pronto deixaron de facer chacota e comezaron a sentir unha mestura de medo e fascianaci贸n que os ti帽a enfeitizados. A todos os insultos, feos coma unha noite sen l煤a, a velli帽a respond铆a dun sorriso limpo.
Esta web utiliza cookies para que podamos ofrecerte la mejor experiencia de usuario posible. La informaci贸n de las cookies se almacena en tu navegador y realiza funciones tales como reconocerte cuando vuelves a nuestra web o ayudar a nuestro equipo a comprender qu茅 secciones de la web encuentras m谩s interesantes y 煤tiles.
